Ham meyve değişti değil olgunlaştı, denir. Çocuk delikanlı olunca değişti değil gelişti denir. Bir felsefe değişti değil kemale ulaştı, denir. Bir fabrika değişti değil donanımlı hale geldi, denir. Denirde, denir...Fakat değişti denmez.
Deizmin yahut da TEİZMİN fikir veya fırtınasının egemen olduğu küreselleşmenin olmazsa olmaz şartı olarak sunulan 21. yüzyılın efsane kelimesi DEĞİŞİM.
İlk akla gelen ise herhalde haklıdırlar, demek oluyor. Ama kelime bünyeye girip tahribata başlayınca nasıl bir mikrop olduğu anlaşılıyor. Anlaşılması tehlikenin aşılması anlamına gelmiyor. Hatta bünye anlaşmaya ve uyuşmaya başlıyor.
“Dünya köyleşiyor veya küçülüyor siz ise hala büyük dünyada yaşıyor gibi hareket ediyorsunuz, hâlbuki küreselleşmeyi kabullenmeniz, sindirmeniz gerekiyor” diyenlerin bugün için ne demek istiyor oldukları daha iyi anlaşılıyor. Onlar “Modernite ile sınırlar kalkıyor, herkes kardeş oluyor, komşu oluyor, kavgalar bitiyor, kabileler gibi devletler birbirine yaklaşıyor” diyorlarken şunu demek istiyorlarmış:
“Artık dünya bize küçük geliyor, biz buraları da almak zorundayız, parsellemek ve paylaşmak zor ama pasta haline getirmek daha kolay onun için de siz sesinizi çıkarmayın ve bu işi biz de daha erkenden bitirmiş olalım. Biz çağdaş sömürümüzü sürdürürken sizler sürünün.”
Değişim tabii olarak gelişirse problem olmaz. Aslında yapılan ve yapılmak istenen değişim adı altında dönüşüm. “Sizi dönüştürmek istiyoruz” deseler milletler dönüşümü kabul etmek istemeyecekleri aşikâr. Fakat değiştirmeli dönüşüm devam etme şansı bulabiliyor. Kocaman dünyaya sığmayacak kadar azgınlaşanlar, özür küreselleşenler kahretmeye, karartmaya devam ediyorlar.
Eğer karşılarına dikilir; bu yapılanlara itiraz ederseniz savunmaları hazır: “Değişim tabi değil mi? İnsanın yerinde sayması doğru mu? Milletlerin aynı seviyede kalmaları doğal mıdır? Her şeyde bir ilerleme söz konusu olamaz mı?”
Bu savunmaları ile değişmenin haklılığını ispata çalışıyorlar.
Onlar bu savunmada kalıp bir ikinci soruyla karşılaşmayınca yollarına devam ediyorlar. Onlara: Bu söylediklerinizi şöyle anlayalım mı? Siz şöyle diyorsunuz: insan mutlaka değişir. Önce bebek, sonra kırlangıç, bir evre sonra fil, ömrü yeterse sinek olarak değişir.
Bu soruyu beklemeyenler ve de böyle bir soruyu istemeyenlerin ilk işi kocaman bir HAYDA oluyor.
Efendim kastımız bu değil.
Kastınız bu değilse değişimi kullanmayın. Olgunlaşma deyin.
Her canlının çeşitli evreleri vardır muhakkak. Elma çiçekten başlayıp farklı renklere ve tatlara ulaşır. Bütün bu evreler değişim değil olgunlaşmadır.
Ham meyve değişti değil olgunlaştı, denir. Çocuk delikanlı olunca değişti değil gelişti denir. Bir felsefe değişti değil kemale ulaştı, denir. Bir fabrika değişti değil donanımlı hale geldi, denir. Denirde, denir…Fakat değişti denmez.
Biz fiziki olguların değişimini değil, fikri olguların değişimini kastediyoruz, deniyorsa o zaman önceki fikir kümeleri yok oluyor, yenileri üretiliyor, yeni olanlar yenilgiye uğruyor, yeni yeniler üretiliyor. Böyle bir fikirden veya fikirlerden feylesof çıkar mı? ASLA.
Fikirler değiştirilerek değil olgunlaştırılarak devamları sağlanır. Bu günün siyahı, yarının yeşili, ertesi günün mavisi oluyorsa burada fikirden değil fırtınadan bahsetmek gerekir.
Değişime uğrayan dangalaklar. Dönüşü olmayan bir dönüşümdesiniz. Devinin artık yoksa
322
YORUMLAR
zeynep şimşek
05-07-2010, 18:20:47
değişim modasına ne değerlerimizi kurban etmedik ki, değişimden şikayet eden bizler...
önce söylemelrimiz değişti, ardımdan eylemlerimiz... derken giyim- kuşam, yeme-içme,... bunlar artırılabilir... Bizi "BİR" gözeten var düşüncesinden ayrıldıktan beri sürünüyouz... otoritelerimiz!!! var bizim bunlardan önce.
bakalım nereye gidiyoruz...
